Kor verslaafd,

Na een jarenlange verslaving waarin ik iedereen die ik lief had bedonderde, bedroog, manipuleerde en als ‘t even kon ook nog bestal, ben ik dankzij Spoor6 op 2 juli 2012 naar hun kliniek in Zuid-Afrika afgereisd om daar aan mezelf te werken. Dat aan mezelf werken nam ik in eerste instantie nogal licht op. Ik dacht ik ben 9 weken in een andere omgeving en hoef alleen maar te stoppen! Maar zo makkelijk was het gelukkig niet. En ja ik zeg gelukkig, omdat als ik alleen maar gestopt was met het middel en dus niet mijn gedrag had aangepast dan was er nu nog niks van me geworden.

In de kliniek kwam ik in aanraking met het 12-stappen programma, iets wat ik nu elke dag toe kan passen! Ik moet eerlijk bekennen dat ik het ontzettend eng vond allemaal, het woord God werd vaak genoemd en geloven deed ik niet. De eerste dagen deed ik redelijk mee; zoveel fijne mensen om me heen werd door iedereen begrepen en ook dat was nieuw voor me. Toch ging ik me ging verzetten tegen het woord God! Al weet ik nu dat de verslaafde toen sprak! Ik was bang dat ik hulp zou moeten vragen, had in actief gebruik immers alles alleen gedaan. Gelukkig werken daar ontzettend fijne mensen! Mijn counselor nam me apart en ik heb een hele middag met hem gewandeld en gepraat. Hij maakte me duidelijk dat ik het niet meer alleen moest willen doen dat had voorheen alleen maar voor ellende gezorgd. Hij zei je hogere macht gaat voor de innerlijke rust zorgen, en dat was nou juist wat ik nodig had. RUST! De stap 1 betekende voor mij dat ik niet meer hoefde te vechten. Iets wat mij al jarenlang sloopte. Stap 2 gaf mij het vertrouwen dat ik kon herstellen van m’n ziekte, en vertrouwen had ik echt niet meer. Stap 3 was lastig ik moest me overgeven aan m’n hogere macht, maar door m’n uitleg van m’n counselor wist ik dat ik niet meer alleen hoefde te vechten. Stap 4 was confronterend een diepgaande en morele inventaris van mezelf maken. Die is zo belangrijk voor me geweest: ik gaf alles en iedereen de schuld maar keek nooit naar mezelf en daar lag vaak het probleem. Stap 5 het delen van m’n fouten, ik hoefde mijn gevoel dus niet te blokken. Stap 6 gaf me het vertrouwen dat die karakterfouten weg zouden gaan als ik m’n stappen maar deed. Stap 7 maakte me nederig door ze ook eerlijk toe te geven. Stap 8 deed mij inzien hoeveel mensen ik wel niet had gekwetst maar gaf me ook de kracht om het met hen goed te maken. Stap 9 was heftig en moeilijk maar het heeft me wel de kans gegeven om relaties te herstellen, ik kon oprecht spijt betuigen en vertellen dat m’n ziekte lang voor me had gesproken. Stap 10 door deze stap elke dag te doen, krijg ik veel vertrouwen. Ik maak een dagelijkse weerspiegeling van dingen die niet goed zijn gegaan en die probeer ik een volgende keer anders te doen. Stap 11 gebed en meditatie klinkt voor de mensen die nog aan deze reis moeten beginnen erg zweverig maar geloof me het maakt je nederig en geeft zoveel rust. Stap 12 de boodschap overdragen is het mooiste wat er is, nadat ik mijn stappen had doorlopen met mijn sponsor mocht ik ook iemand sponsoren en geloof me dat doet zo verschrikkelijk goed! Ik ben nu 2 jaar en 9 maanden clean iets waarvan ik niet eens durfde te dromen. Herstellen is zwaar maar zeker de moeite waard. Ik bedoel actieve verslaving was voor mij de hel en dan is dit onbeschrijfelijk veel beter. Maar het komt je niet aanwaaien; herstellen en dus een beter persoon worden, doe je niet met alleen stoppen met je middel. En dat heeft Spoor6 me wel laten inzien. De eerste 5 maanden deed ik mijn nazorg en meetings maar alleen dat is geen aanrader. Neem een sponsor en doe je stappen zeiden ze en dat ben ik gaan doen. Ik bel m’n sponsor nu bijna 2,5 jaar elke dag en wat ben ik hem dankbaar zeg! Door bij hem te ventileren hoef ik niks op te kroppen of alleen te doen. Ga 2 à 3 keer in de week naar een meeting (meer is altijd goed) heb m’n stappen doorlopen maar ga weer opnieuw beginnen. Heb dagelijks contact met mede strijders ook weer om me met beide beentjes op de grond te houden. Heb een sponsee die ik door het programma mag begeleiden. En heb in het hoge Noorden meetings opgezet. Heb weinig over m’n verslaving verteld maar dat is puur omdat ik m’n herstel zoveel belangrijker vind en dus ook om dat te delen. Ik weet dat gebruiken dodelijk is en dat is voor mij absoluut geen optie meer. En natuurlijk is het nog niet elke dag feest, maar het is veel beter en kan nu ook met lastige dingen omgaan en dat op een normale manier. Dit gun ik iedereen.