Zo sluipt witte sloper in levens van onze talenten

Door MIRIAM DIEKMAN, bestuurder van verslavingskliniek Spoor6 in Bussum. 

Volgens onderzoek is er tijdens de coronacrisis een explosieve stijging in drugsgebruik onder studenten. Verslavingszorgexpert Miriam Diekman maakt zich grote zorgen over het gemak waarmee naar cocaïne wordt gegrepen. „Een lijntje coke is het nieuwe normaal.”

Restaurants, kroegen en clubs zijn dicht en studentenverenigingen ontvangen geen studenten meer; wat door buitenstaanders als het Sodom en Gomorra wordt gezien, blijkt in praktijk niet alleen een enorme sociale functie te behelzen, maar ook een controlerende. Studenten zoeken hun heil in de studentenhuizen en daar wordt allang niet meer alleen maar gezopen. Het is inmiddels volstrekt normaal om een lijntje coke te snuiven. Je bent minder brak, je komt minder aan en niemand kijkt vreemd op.

Afgelopen januari is aan 7000 studenten een enquête voorgelegd met als hoofdvraag of zij meer of minder drank en drugs gebruiken. Vier op de tien gaf aan meer drank en drugs te gebruiken om de verveling tijdens de coronacrisis te verdrijven. Zo’n 3500 respondenten geven hun leven momenteel een onvoldoende. Van hen gebruikt de helft meer drank of drugs.

Diepgeworteld
Wij zijn veel in contact met studenten. Zij melden zich bij ons met vragen over drugs en kampen steeds vaker ook met eetstoornissen; ik zie hier zeker een verband. Maar nog meer zorgen maken wij ons over het gemak waarmee bijvoorbeeld cocaïne wordt gebruikt. Het gevaar van verslaving en de effecten op langere termijn zijn heel groot. Cocaïne veroorzaakt behalve lichamelijke ook ernstige psychische schade. Hoe diepgeworteld cokegebruik inmiddels is in het studentenleven, schetste ons een studente die anoniem wil blijven:

„Er was een diner georganiseerd. We vierden Halloween, met zijn negenen. Ik was net twee jaar in het buitenland geweest en was blij mijn vriendinnen eindelijk weer te zien. In de groepsapp was gepraat over het bestellen van cocaïne bij een drugskoerier; dan was dat in ieder geval al geregeld. Ik werd hier normaal nooit bij betrokken omdat ik niet aan drugs deed. Nu werd er niet geheimzinnig over gedaan, zoals ik dat gewend was van vóór mijn reis.

We hadden het hoofdgerecht nog niet op of er vertrokken er al twee naar de gang. We bespraken met elkaar onze mooiste en onze moeilijkste momenten van het jaar. Het kwam bij veel op hetzelfde neer. Het mooiste was het vinden van een baan, en het moeilijkste thuis moeten werken. Corona had er bij velen ook ingehakt. We komen uit een goed milieu, dus de problemen zijn relatief, maar toch heeft een ieder zijn eigen zorgjes waarover je als een ander niet kan oordelen. Het leven was eentonig.

Na het hoofdgerecht hoefde het niet meer stiekem, en konden er drugs gebruikt worden aan tafel. Toen was het kerst, en die week daarna oud en nieuw. Die avonden gebeurde hetzelfde en op oud en nieuw gebruikte ik voor het eerst ook cocaïne. Het was ’het nieuwe normaal’. Het past ook bij de nieuwe trend om er goed uit te zien. In dat beetje poeder zitten veel minder calorieën dan in een biertje en het effect is hetzelfde, en het werkt langer. Bovendien voel je je de ochtend na drinken slecht, misselijk, brak.

Ik maak me zorgen over nieuwe meisjes en jongens van 18 die naar de stad komen en die denken dat het normaal is op elk feestje drugs te gebruiken. Ik maak me zorgen over het nieuwe normaal, over het zaadje dat in ons hoofd is geplant en dat we nu niet meer terug kunnen naar het leven van hiervoor. Een biertje drinken zonder aan coke te denken.”

Herkenbaar
Het verhaal van deze studente is voor ons heel herkenbaar. Bij startende studenten speelt de sociale druk een enorme rol. Als de ouderejaars het doen, is het normaal en geaccepteerd. Zo sluipt deze witte sloper langzaam in de levens van onze toekomstige medici, bedrijfskundigen en bestuurders.

Bron: Telegraaf