Verslavingen enorme strop

03-06-2011

AMSTERDAM – Ondernemers zijn blind voor de verslavingsproblemen van hun medewerkers en beseffen daardoor niet hoeveel onnodige kosten ze maken. „Alleen alcoholproblemen zorgen bij een bedrijf van 100 medewerkers al snel voor een schadepost van € 500.000, oplopend tot een miljoen.”

In menige bureaula ligt een fles weggestopt. Volgens Dick Trubendorffer onderschatten ondernemers de financiële gevolgen In menige bureaula ligt een fles weggestopt. Volgens Dick Trubendorffer onderschatten ondernemers de financiële gevolgen Foto: Cris Toala Olivares

Volgens verslavingsdeskundige Dick Trubendorffer van GGZ-afkickkliniek CrisisCare in Amsterdam neemt het probleem hand over hand toe, maar wordt de ernst door velen nog onderschat. Verslavingscentra zien steeds meer gevallen binnenkomen, zegt hij. „Officiële statistieken zijn er nog niet, want daarvoor is het verschijnsel van sociale-mediaverslaving nog te vers. Maar in ons centrum zien we waanzinnig veel gevallen binnenkomen, zo’n 30% van de nieuwe cliënten kampt hiermee. Mensen die het niet meer in de hand hebben en wiens hele dag erdoor wordt beheerst.”

Voor wie zogezegd nog in de ontkenningsfase zit: 1 op de 10 mensen heeft zijn alcoholconsumptie onvoldoende in de hand, variërend van het zijn van zware drinker tot alcoholist. Trubendorffer: „De totale werkgerelateerde kosten voor de maatschappij als gevolg van alcoholproblemen werden tien jaar geleden in opdracht van NIGZ en GGZ Nederland becijferd op € 3,4 miljard. Dat zal nu eerder 4 miljard zijn.” Ondanks die harde cijfers, laten veel bedrijven de verslavingsproblemen van hun medewerkers ongemoeid, zegt Trubendorffer. „Omdat ze niet beter weten en de signalen niet herkennen, maar heel vaak ook omdat ze zélf onderdeel van het probleem zijn. We zíén het vaak niet omdat we er middenin staan. Alcohol is zo breed geaccepteerd, zelfs dronkenschap.”

Naast alcohol leiden ook verborgen drugsproblemen tot productiviteitsverlies. „Maar ook gebruik van sociale media: aan elke dag een uurtje Facebook zit je zo. Niemand vindt het vreemd, maar dat is wel 12,5% minder werk per dag. En er zijn inmiddels zeker 100.000 seks- c.q. pornoverslaafden in ons land. Door de tablet of smartphone van de baas is dat extra toegankelijk geworden. Maar iemand die elke nacht een paar uur porno zit te kijken, is de volgende dag natuurlijk niet fit.”

Volgens Trubendorffer, die zelf in de VS een verslaving overwon en zijn ondernemerschap vervolgens voortzette met zijn eigen afkickkliniek, lopen veel ondernemers er ook voor weg. „Die zeggen dan: ik ben zelf ook niet altijd even fris. Ze doen wel een heleboel moeite om zo min mogelijk belasting te hoeven betalen, maar ook hierop valt een heleboel winst terug te pakken.”

Rechter

Door toenemende aandacht voor hun maatschappelijke verantwoordelijkheid groeit het besef langzaamaan, zegt Trubendorffer. „Maar tot nu toe zegt hooguit een op de drie bedrijven beleid te hebben over hoe om te gaan met alcoholproblemen onder medewerkers. Maar vaak is dat niet meer dan een A4’tje met daarop wat huisregels. Daarmee ben je er niet. Als je uiteindelijk voor de ontslagrechter staat, omdat je na meerdere ’tweede kansen’ van je medewerker af wilt, en het blijkt dat je geen duidelijke protocollen hebt gevolgd, dan lopen de kosten vaak nog verder op.”

De averij bestaat vooral uit minder productiviteit, door concentratieverlies, gebrek aan focus en tot zes keer meer ziekteverzuim. Vooral aan het begin van de week, de zogenoemde ’blauwe maandagen’. „Bij een bedrijf met 100 medewerkers, waarvan een groot deel jonge mannen, lopen de kosten snel op van € 500.000 tot € 1 miljoen. Maar ook vrouwen, vooral tussen 18 en 25, vallen in de risicogroep.” Volgens hem zijn bijvoorbeeld grote autogarages of industriele productiebedrijven goede voorbeelden van vatbare typen ondernemingen. „Daar is ook het opleidingsniveau gemiddeld lager. Maar anderzijds: bij advocatenkantoren wordt juist weer behoorlijk wat af gesnoven.”

Bedrijven kunnen dus ook zakelijk slim zijn door de koe bij de horens te vatten. Volgens de directeur van de Amsterdamse kliniek is het belangrijk duidelijke regels op te stellen over hoe met verslavingen wordt omgaan. „Vervolgens zou in ieder geval het kader drie à vier keer per jaar voorgelicht moeten worden en samen hun situatie op dit punt moeten bespreken. Samen zie je meer dan een, maar je moet het dan wel willen bespreken. Vervolgens moet je concrete draaiboeken hebben om te kunnen doorverwijzen voor hulp. Niet zelf gaan hobbyen, want het risico dat je als manager in de smoesjes van een verslaafde meegaat, is heel erg groot. Daar krijg je scheve ogen van, daardoor brokkelt je autoriteit bij de andere medewerkers af. Tot slot moet je afspreken hoe er wordt gehandhaafd. Aanspreken, waarschuwingen geven, kansen bieden. Worden die niet gegrepen dan moet er een document klaarliggen dat de medewerker akkoord gaat met ontslag. Verslavingsklinieken, maar ook arbodiensten, kunnen daarbij helpen.”

bron: Telegraaf

Recent Posts